Μπορούμε άραγε να δεχθούμε την διαφορετικότητα κάποιου πλάσματος;

«Pet Shop»: Μια ταινία μικρού μήκους για την ουσία και όχι για το φαίνεσθαι.

Ο ρατσισμός είναι κάτι που σχεδόν κυλάει στο αίμα αυτής της κοινωνίας. Μπορούμε άραγε να δεχθούμε την διαφορετικότητα κάποιου πλάσματος ή είμαστε ικανοί μόνο στο να κρίνουμε από το φαίνεσθαι και να στέλνουμε στο περιθώριο το κάθε τι διαφορετικό απο εμάς χωρίς καν να βλέπουμε την ουσία;

Πόσο δύσκολο μας είναι να αποδεχόμαστε σαν ισότιμο έναν άνθρωπο που δεν γεννήθηκε σαν κι εμάς και όχι απλά -στη καλύτερη περίπτωση- να νιώθουμε οίκτο και συμπόνοια για εκείνον;

Θεμελιώδη ερωτήματα που μάλλον δεν θα απαντηθούν ποτέ, γεννώνται μέσα απο την συγκινητική -και ελληνική αυτή τη φορά- ταινία μικρού μήκους “Pet Shop” του Μιχαήλ Γαβριήλ Ζενέλη:

Δείτε το:

Continue reading

ΟΥΤΕ ΙΕΡΟ … ΟΥΤΕ ΟΣΙΟ ….

Ο χώρος της εκκλησίας είναι για όλους μας ένας χώρος περισυλλογής, μετάνοιας και επικοινωνίας του ανθρώπου με τον Δημιουργό, μέχρι στιγμής αυτά ξέραμε, αυτά ίσχυαν.

Η εκκλησία  μας όμως απέκτησε κι έναν ακόμη ρόλο : «ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟ ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ ΑΝΑΜΕΣΑ  ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, όπως όλοι ξέρουμε ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΝΤΑΣΕΙΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ»

Έτσι οι εκπρόσωποι της εκκλησίας μας, ως ένδειξη καλής θελήσεως αποφάσισαν: «ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ  ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ» και  διοργάνωσαν  συναυλία προκειμένου να περάσουν το εν λόγω μήνυμα.
Το  «εντυπωσιακό event» έλαβε χώρα μέσα στην εκκλησία του Άγιου Παντελεήμονα και φυσικά παρόντες ήταν εκπρόσωποι από τον πολιτικό κόσμο, τον εκκλησιαστικό χώρο και άτομα διαφόρων εθνικοτήτων πλην των ΕΛΛΗΝΩΝ!!!

ΔΕΝ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ…

Continue reading

…Ηρεμία στο κέντρο…

Σήμερα έπρεπε να κατέβω στο κέντρο, συγκεκριμένα στην Ομόνοια στην πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου προκειμένου να βγάλω εισιτήριο για Καλαμάτα… εκλογές έρχονται… να μη πάω να ασκήσω το εκλογικό μου δικαίωμα;;

Η αγωνιώδης αναζήτηση για τα εκδοτήρια μόλις ξεκινούσε και φυσικά δε μπορούσα να φανταστώ τι επρόκειτο να μου συμβεί… Αρχικά, βγήκα από το μετρό με κατεύθυνση προς την Αγίου Κωνσταντίνου, δεν ήταν δα κάτι τόσο τραγικό! Είχα ρωτήσει μια φίλη και μου έδωσε κάποιες οδηγίες, το βρήκα αμέσως, το ζητούμενο ήταν να βρω πού ακριβώς ήταν τα εκδοτήρια… και από εκεί όλα ξεκίνησαν…

Αρχικά, άρχισα να διασχίζω την πλατεία προκειμένου να βρω τα εκδοτήρια. Παρατηρούσα τα άτομα που βρίσκονταν στη πλατεία, άστεγοι, άνθρωποι διαφόρων εθνικοτήτων (μια μικρή επισήμανση: το εν λόγω κείμενο σε καμία περίπτωση δε θέλω να προβάλλει ρατσιστικά μηνύματα … είναι απλά η καταγραφή ορισμένων γεγονότων που έλαβαν χώρα στο κέντρο της Αθήνας) που με κοίταγαν στην κυριολεξία με μισό μάτι, ένιωθα παρείσακτη σαν να ήμουν εγώ αυτή που δε ταίριαζε στο όλο τοπίο. Η  εύρεση των εκδοτηρίων δεν άργησε να έρθει, όμως μέσα σ΄αυτό το χρονικό διάστημα κάποιοι έγχρωμοι άρχισαν εις βάρος μου άσεμνα σχόλια (πότε στη ζωή μου δεν έχω αισθανθεί τόσο προσβεβλημένη) τα οποία με προσέβαλλαν και ως προσωπικότητα μα κυρίως και ως γυναίκα!!!!!!! Αρχικά, προχώρησα χωρίς να δώσω σημασία, όμως τα “παληκάρια” συνέχιζαν και συνέχιζαν…το μόνο που ήθελα ήταν να υπερασπιστώ τον εαυτό μου όμως δε το έκανα…ΚΑΚΩΣ μα δε το έκανα άπλα σκέφτηκα πως μια κοπέλα δε θα μπορούσε να τα βάλει μαζί τους… ΕΣΚΥΨΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ…και μπήκα στην είσοδο των εκδοτηρίων.

Στις μέρες μας όλοι μιλάνε για τους  μετανάστες, που είναι οικονομικά κατατρεγμένοι και παλεύουν ολημερίς και ολονυχτίς για ένα μεροκάματο, δεν είμαι εναντίον αυτών, ίσα-ίσα μπράβο σε όλους αυτούς που κερδίζουν τίμια το ψωμί τους. Για μένα το πρόβλημα βρίσκεται σε όσους δε σέβονται τη χώρα που τους φιλοξενεί. Πολλοί λένε για μας τους Έλληνες, που κάποτε και μεις υπήρξαμε μετανάστες, όμως εμείς σεβόμασταν τη χώρα που μας φιλοξενούσε, δε σηκώναμε κεφάλι. Να τολμήσει ο Έλληνας να δείξει ασέβεια; ΠΟΤΕ!!!

Επιπροσθέτως, όλοι αυτοί οι μετανάστες στις χώρες τους αν κάποιος παρενοχλήσει σεξουαλικά μια γυναίκα θα είναι αντιμέτωπος με βαριές ποινές ακόμη και με τον ίδιο τον θάνατο γιατί όμως δεν δείχνουν τον ίδιο σεβασμό και σε κάθε άλλη γυναίκα που τυγχάνει να μην είναι από τη πατρίδα τους; Γιατί πρέπει να συμπεριφέρονται με τόσο άσχημο τρόπο και να εξευτελίζουν μια γυναίκα; Ήθελα να ήξερα : “γνωρίζουν τί θα πει η λέξη ΣΕΒΑΣΜΟΣ”;

Είμαι αγανακτισμένη!!!!!!!

Ήρθα αντιμέτωπη μ΄ένα άσχημο γεγονός και δυστυχώς δε μπόρεσα να κάνω κάτι γι’αυτό….

Το μόνο που ήθελα ήταν να σας περιγράψω το συμβάν…

Δεν έχω να πω κάτι άλλο… Τα συμπεράσματα λοιπόν δικά σας….

Ας τους δείξουμε τη δύναμή μας !!

Σ’ αυτό το κείμενο θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες από τις σκέψεις μου.

Η ημέρα της κρίσεως πλησιάζει. Ώρα να επιλέξουμε ΕΚΕΙΝΟΥΣ που θα μας βγάλουν από αυτό το αδιέξοδο, αν και οι ίδιοι μας έφτασαν σ’ αυτή τη δεινή θέση!!!! Σε κάθε γωνιά στους δρόμους παρατηρώ μικρά περίπτερα που είναι τα εκλογικά κέντρα των διάφορων υποψηφίων. Όμως αυτό που μου προξενεί εντύπωση είναι πως βλέπω πλήθος συγκεντρωμένο. Οι λυκοφιλίες δίνουν και παίρνουν. Οι πελατειακές σχέσεις βρίσκονται στο ζενίθ. Όλα είναι τόσο ρόδινα. Ο ΚΑΛΟΣ ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΘΥΜΟΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΜΙΑ ΨΗΦΟ!!!!! Όλα αυτά φαντάζουν τόσο ιδανικά.

Και μετά το πέρας των εκλογών ο εκάστοτε πολιτευτής θα ξεχάσει τι υποσχέθηκε ή για να είμαι πιο ακριβής το ρουσφέτι που έταξε. ΑΥΤΟ ΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΦΑΕΙ!! Επί εποχής του Ε. Βενιζέλου και κατά τη διάρκεια του ελληνοτουρκικού πολέμου (1896) το ρουσφέτι γνώρισε περίοδο άνθησης.  Τότε έμπαιναν τα βασικά θεμέλια. Και από τότε καθιερώθηκε το ρουσφέτι!!! ΧΡΥΣΕΣ ΕΠΟΧΕΣ!!!!!!!

Ο Έλληνας δεν πρόκειται να αλλάξει νοοτροπία. Το ρουσφέτι και το λάδωμα είναι βασικές αξίες της κοινωνίας μας.  Ωστόσο, θα ήθελα να εκφράσω και την …συνέχεια…