Ασφαλιστικό / ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ / ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ / Γενικά / ΔΝΤ / Διαδίκτυο / Ευρώπη / Ελλάδα / Κρίση / Κοινωνία / Λογοτεχνία / Μνημόνιο / Πολιτική / Σαν σήμερα / Υγεία

Παγκόσμια ημέρα γηρατειών (1 Οκτωβρίου)

Οι ηλικιωμένοι σε κάθε κοινωνία αποτελούν πολύτιμο κεφάλαιο από το οποίο αντλείται σημαντική γνώση και για τούτο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη ευαισθησία και προσοχή.

1η Οκτωβρίου: μια ημέρα αφιερωμένη στα γηρατειά, και εμείς βρήκαμε την ευκαιρία να σας παρουσιάσουμε ένα ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη με τίτλο «Ένας γέρος»

Ένας γέρος

Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος

σκυμένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος

με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.

Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνεια

σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια

που είχε και δύναμι, και λόγο, κ’ εμορφιά.

Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει.

Κ’ εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει σαν χθές.

Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.

Και συλλογιέται η Φρόνησις πώς τον εγέλα

και πώς την εμπιστεύονταν πάντα – τι τρέλλα! -την ψεύτρα που έλεγε

«Αύριο. Εχεις πολύν καιρό.»

Θυμάται ορμές που βάσταγε

και πόση χαρά θυσίαζε.

Την άμυαλή του γνώσι κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.

… Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται ο γέρος εζαλίσθηκε.

Κι αποκοιμάται στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Σχόλιο:

Σχετικό άρθρο μας: Κάτω τα χέρια σας από τις συντάξεις !!

Σχόλιο (1/10/2011):

ΤΑ ΑΚΟΥΤΕ ΡΕ ΞΕΦΤΙΛΕΣ ΣΟΣΙΑΛΗΣΤΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ» ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ; ΜΑΛΛΟΝ ΚΥΝΟ-ΒΟΥΛΙΟ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΛΕΤΕ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΚΑΝΑΤΕ!!

Advertisements

3 thoughts on “Παγκόσμια ημέρα γηρατειών (1 Οκτωβρίου)

    • Εκπληκτικό !

      ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ (1951-2009)
      Μαρία Δημητριάδη, η ψυχή των τραγουδιών που αγαπήσαμε. Αφιέρωμα με 50 τραγούδια.

      Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
      Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
      Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη
      Δίσκος: Καντάτα για τη Μακρόνησο-1976, Lyra

      (Τα λόγια από το τραγούδι)

      Δίπλα στα μάτια τους έχουν ένα δεντράκι καλοσύνη,
      ανάμεσα στα φρύδια τους ένα γεράκι δύναμη,
      κι ένα μουλάρι από θυμό μες στην καρδιά τους
      που δε σηκώνει τ άδικο
      Και τώρα κάθονται εδώ στη Μακρόνησο
      στο άνοιγμα του τσαντιριού, αγνάντια στη θάλασσα,
      σαν πέτρινα λιοντάρια στη μπασιά της νύχτας,
      με τα νύχια μπηγμένα στην πέτρα. Δε μιλάνε.

      Κοιτάνε πέρα την αντιφεγγιά της Αθήνας,
      κοιτάνε τον ποταμό του Ιορδάνη,
      σφίγγοντας μια πέτρα στη χωματένια φούχτα τους,
      σφίγγοντας μες στα μάτια τους τα σκάγια των άστρων,
      σφίγγοντας μες στο φυλλοκάρδι τους μια δυνατή σιωπή,
      εκείνη τη σιωπή που γίνεται πριν απ τ αστροπελέκι.

  1. Παράθεμα: Σαν σήμερα: 1/10 « ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Σχολιάστε εδώ:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s