Άρθρα που μας έστειλαν / Αυτοδιοίκηση / ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ / Γενικά / ΔΝΤ / Διαδίκτυο / Εκπαίδευση / Ελλάδα / Κρίση / Κοινωνία / ΜΜΕ / Μνημόνιο / Πολιτική / Σχολείο / Σκάνδαλα

Ούτε μια ψήφος στους προδότες !!

Αυτή τη φορά πρέπει να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας και την αηδία που νοιώθουμε για το πολιτικό κατεστημένο και ΝΑ ΠΑΜΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ!

Ειδικά αυτή τη φορά δε φτάνει μόνο αυτό. Ούτε τα blogs και η μακάρια αυτοϊκανοποίηση του διαδικτύου. Η Ελλάδα μας χρειάζεται. Πρέπει να δράσουμε. Και όταν λέμε να δράσουμε, δεν εννοούμε να πάρουμε τα βουνά φορτωμένοι με ορειβατικά σχοινιά ή να κάνουμε ράφτινγκ στο Νέστο. Απλά πράγματα. ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΟΠΟΙΟΝ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΠΑΦΗ. Ναι. Για τις εκλογές. Να τον πείσουμε. Να τον ξυπνήσουμε αν κοιμάται. Να τον προσκαλέσουμε στο σπίτι/γραφείο/σύλλογο/μαγαζί μας και να του δείξουμε τα βίντεο της Αννας Ψαρούδα στην ορκωμοσία του Παπούλια. Να του δείξουμε τα βίντεο με τα ψέματα Παπανδρέου. Να τους δείξουμε το μνημόνιο. Τις παραγράφους του. Να του δείξουμε τον οδοστρωτήρα που έρχεται να μας διαλύσει το σπίτι.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΥΡΙΣΟΥΜΕ τα κόμματα του μνημονίου.
Ειναι ένας τρόπος αντίδρασης. Ο μοναδικός ακόμα που είναι μυστικός.
Ας δούμε τις εκλογές αυτές σαν το ύστατο κάλεσμα της ελευθερίας.
Και για όσους καταστροφολογούν για να φοβίσουν τον κόσμο, έχουμε να πούμε τα ακόλουθα.
Δεν ισχύει τίποτα από τις ανοησίες που λέτε. Από τη σημερινή βρωμιά που επικρατεί, είναι προτιμότερες εθνικές εκλογές. Ο Ελληνικός λαός σας κατάλαβε. Λύσεις υπάρχουν. Πολλές. Και αυτή τη φορά θα μπορούσαν νέοι άνθρωποι, αμόλυντοι από το σημερινό πολιτικό κατεστημένο, να βγούν μπροστά και οι Ελληνες να γλιτώσουν ειρηνικά από τον οδοστρωτήρα που έρχεται να μας διαλύσει. Ο Ελληνικός Λαός πρέπει να κατανοήσει ότι ζει στιγμές ιστορικές και αδρανεί και ότι αν συνεχίσει έτσι ΘΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙ.
ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ. ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΠΩΣ :

– Διεξαγωγή δημοψηφισμάτων για ΟΛΑ τα σοβαρά εθνικά θέματα. (Δημοκρατία)
– Άρση βουλευτικής ασυλίας και κατάργηση νόμου περι ευθύνης υπουργών. (Χωρίς σχόλιο)
– Αυστηρότερος έλεγχος και ποινές στους πολίτες που κατέχουν δημόσια αξιώματα. (Δημοψήφισμα)
– Ενιαίο ψηφοδέλτιο σε όλες τις εκλογές πλην των εθνικών. (Καταπολέμηση κομματοκρατίας).
– Πάγωμα όλων των πληρωμών μέχρι να ελέγξουμε το χρέος! (Κοινή λογική)
– Άρνηση πληρωμής του δημόσιου χρέους ως προϊόν απάτης – αν αποδειχθεί.(Διεθνείς συμβάσεις)
– Δήμευση περιουσίας όσων έκλεψαν – αν έκλεψαν. (Κοινό αίσθημα δικαίου)
– Έξοδος από το ευρώ. Επιστροφή στη δραχμή. (Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα)
– Εθνικοποίηση όσων τραπεζών δεν τα καταφέρνουν και χρειάζονται κρατική στήριξη. (Κοινή λογική).
– Ελληνικό σύνταγμα, χωρίς την προσθήκη του άρθρου 28 (σύγχρονη κερκόπορτα) και του άθλιου νόμου περι ευθύνης υπουργών.
– Παιδεία στο τρίπτυχο γνώση, αγάπη για τον άνθρωπο, σεβασμό στο περιβάλλον, που να λαμβάνει υπόψη και την τηλεόραση. Να εξεταστεί αν η τηλεόραση πρέπει να ανήκει στο υπουργείο τύπου, ή στο παιδείας.(Δημοψηφίσματα μετά από προτάσεις)
– Απαγόρευση παιδικών διαφημίσεων. (Δημοψήφισμα)
– Κατάργηση τρομονόμου. (Δημοψήφισμα).
– Συμμετοχή τυχαία εκλεγμένων πολιτών στις εξεταστικές επιτροπές. (Δημοκρατία)
– Ανάπτυξη ενός ορθολογικού τρόπου διαχείρισης των μεταναστών στην Ελλάδα μακριά από ακρότητες αντί για το άθλιο νομοσχέδιο.
– Ανάπτυξη (σχολεία, πάρκα, θέατρα) στις ακριτικές περιοχές (Θράκη – νησιά) ώστε ο ντόπιος πληθυσμός να έχει δουλειά, να περνάει καλά και να μη διανοείται να σκεφτεί ότι δεν είναι Έλληνας.
– Και ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ…

Βεβαίως για να γίνουν όλα αυτά θα πρέπει να δημιουργηθούν νέες πολιτικές δυνάμεις μακριά από ~ισμούς που να έχουν π.χ. αριστερή άποψη στα εργασιακά, συντηρητική στην εξωτερική πολιτική, κεντρώα στην οικονομία και να ενδιαφέρονται για το καλό αυτού του τόπου και των ανθρώπων που ζουν εδώ και όχι για τις άθλιες τσέπες τους.
Και όποιον βγει μπροστά με τα αιτήματα αυτά, θα πρέπει Ελληνικέ Λαέ μου να τον προστατεύσεις εσύ! Να μαζευτείς γύρω του, και να είσαι τόσο πολύς που να μην μπορούν να του κάνουν κακό….διότι αν το σύστημα τον φοβηθεί και αυτός δε διαπραγματευθεί, μάλλον θα πεθάνει από ατύχημα.

Αυτό που θέλω να προσθέσω σε σχέση με την αφίσα, είναι ότι όπου δεν υπάρχει ανεξάρτητος βουλευτής, να ρίξουμε άκυρο. Και επίσης να μείνουμε μακριά από τον Αλαβάνο και τους παρόμοιους αριστερίσκους που καπηλεύονται την κατάντια του Ελληνικού λαού για να μας προδώσουν ακόμα μία φορά. Που ήσασταν κύριοι όταν υπογράφονταν το μνημόνιο; Γιατί δεν καλείτε τον κόσμο σε πορείες τώρα; γιατί δεν κάνετε συλλαλητήρια; Γιατί λουφάζετε τώρα που ο λαός σας χρειάζεται; ε;
Μου φέρνει στο μυαλό μια λέξη που αρχίζει από π… προ…. προδο…..
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟ.
Το νού σου λοιπόν Ελληνικέ Λαέ. Και κάτι ξενόφερτους «ομογενείς» εξ Αμερικής που όπως μας πληροφόρησαν θα εμφανιστούν σαν εθνοσωτήρες (και ο ΓΑΠ φάδερ Ανδρέας ομογενής ήταν και μας άλλαξε τα πρέκια) να τους κοιτάξεις καλά. Πρόσεξε, γιατί αν πέσεις πάλι στα νύχια τους την έβαψες!

Προς το παρόν λοιπόν,
ΝΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΓΑΠ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΔΟΤΩΝ!

ΨΗΦΙΖΩ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ!

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΨΗΦΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ!
ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ Συνέχεια

Βαθμολογία:

Άρθρα που μας έστειλαν / Ασφαλιστικό / Γενικά / ΔΝΤ / Διαδίκτυο / Ευρώπη / Ελλάδα / Κρίση / Κοινωνία / ΜΜΕ / Μνημόνιο / Πολιτική / Τράπεζα

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ, ΤΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΑΚΟΥ, ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΑΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΑΚΟΥ.

Κι έτσι λοιπόν, συμφώνησες να μειώσεις τα έξοδα λειτουργίας σου, τους μισθούς που δίνεις στο προσωπικό, να περικόψεις δώρα, να μην αγοράζεις πράγματα. Να εργάζεσαι περισσότερο, παίρνοντας λιγότερα χρήματα. Να πληρώνεις σε φόρους και επιτόκια όσα σου έμειναν. Less is more που είπε και ο Robert Browning.
Με αυτόν τον τρόπο, όλα θα διατηρηθούν υπό έλεγχο. Θα σώσεις τις Τράπεζες, και θα γλιτώσεις τη χρεοκοπία. Θα γίνεις ανταγωνιστικότερος. Μπορεί να λιώσουν εκατοντάδες ανθρωπάκια σαν κι εσένα, χιλιάδες να ζήσουν μια ζωή σκυφτή και μαύρη, αλλά θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα. Θα σωθεί η οικονομία και οι Τράπεζες. Οι ξένοι θα συνεχίσουν να δανείζουν στη χώρα σου λεφτά. Δεν ξέρεις για ποιο λόγο, αλλά είσαι σίγουρος ότι αυτό είναι καλό. Είσαι βέβαιος γι αυτό.
Βαθιά μέσα σου, το ξέρεις ότι εξαπατήθηκες. Όμως ενώ όταν εξαπατηθείς ατομικά από κάποιον ιδιώτη υποβάλλεις αμέσως μήνυση, όταν εξαπατάται το Έθνος σου, μια σειρά προβλημάτων σε εμποδίζουν να καταγγείλεις ότι εξαπατήθηκες. Με πρώτο τη χρήση της λέξης Έθνος, που παραπέμπει σε Εθνικισμό άρα κακό, άρα απορριπτέο. Αμέσως μετά έρχεται η δυσκολία συντονισμού με τους άλλους. Όχι λιγότερο σοβαρό είναι το μέγεθος και το γόητρο του εχθρού. Φοβάσαι. Ώσπου στο τέλος το όλο εγχείρημα φαντάζει αδιανόητο.
Και συνεχίζεις να λειτουργείς ατομικά, και διαφυλάσσεις τα συμφέροντά σου υπεράνω όλων, και να ελπίζεις ότι ατομικά θα σωθείς. Ότι δε θα σε ακουμπήσει εσένα η κρίση. Ότι θα επιβιώσεις. Είσαι δυνατός εσύ. Θα γίνεις και ανταγωνιστικότερος. Θα επιβληθείς επί του γείτονά σου, θα τον εξαφανίσεις και θα επιβιώσεις. Ο δικός σου μικρόκοσμος θα διαφυλαχθεί. Δε σε ενδιαφέρει η συμφορά του γείτονα σου. Όταν όμως έρθει η δική σου σειρά είσαι μόνος. Και έτσι εξαφανίζεται η μεσαία τάξη. Η οικονομική εξάρτηση συνεπάγεται φυσική υποδούλωση. Και δεν βλέπεις καν τις αλυσίδες, αλλά τις φοράς μόνος σου στον εαυτό σου.
Σου διέλυσαν το κράτος. Σε έκαναν να ντρέπεσαι να πεις τη λέξη Πατρίδα. Διαίρει και βασίλευε ο καναπές στον υπερθετικό βαθμό. Σε έκαναν να γελάς όταν ακούς τη λέξη αδερφός. Σκύψε. Σου πετούν ντομάτες. Και γιαούρτια. Αργά και με μέθοδο, όσο προχωρεί η οικονομική υποδούλωση θα σου πάρουν τον έρωτα, τον ήλιο, τους ξέγνοιαστους καφέδες, τις έντονες διακοπές, και όλα αυτά τα ανώφελα που αποσπούν την προσοχή σου από το μεγάλο σκοπό. Θα σου μάθουν να μην ξοδεύεις σαν τρελός. Θα μάθεις να αγοράζεις καρπούζι φέτα. Όπως ο Γερμανός. Θα αρχίσεις να φέρεσαι πια σαν Ευρωπαίος. Θα καρφώνεις επιτέλους το γείτονα επειδή ξυπνάει τα πρόβατα. Γερμανός ίδιος. Θα αρκείσαι στα λίγα. Σε ότι σου δίνουν. Δε χρειαζόμαστε και πολλά άλλωστε, ένα πιάτο φαΐ, έναν καναπέ και μια τηλεόραση. Και λίγο νερό. Για τα απαραίτητα. Θα μάθεις να μην είσαι αχάριστος. Θα μάθεις να κάνεις ότι σου λένε χωρίς αμφισβήτηση. Θα μάθεις να εργάζεσαι πολλές ώρες ως τα εβδομήντα σου, και όταν σταματήσεις, θα μάθεις να αρκείσαι στα ελάχιστα για να μην επιβαρύνεις τους υπόλοιπους, αφού πια δε θα παράγεις και θα είσαι άχρηστος. Μη στεναχωριέσαι, μπορεί τώρα να σου φαίνονται κάποια πράγματα παράλογα, αλλά θα μάθεις. Θα σου τα μάθουν. Μην αγχώνεσαι…
Μη μου μιλάς για δυσβάσταχτες θυσίες ανθρωπάκο. Όλα τα μεγάλα επιτεύγματα, απαιτούν θυσίες. Δεν σώζονται έτσι εύκολα οι Τράπεζες. Ούτε οι επιχειρήσεις. Αλλά εσύ δεν γνωρίζεις από αυτά. γι αυτό θα σου πω εγώ μερικά πράγματα. Μπορεί να χρειαστεί να κλείσεις την επιχείρησή σου. Μπορεί να χρειαστεί να χάσεις το σπίτι σου. Μπορεί να χρειαστεί να μην έχεις να θρέψεις τα παιδιά σου. Μπορεί να χρειαστεί να μπεις φυλακή. Μην παραπονιέσαι. Και μην αγχώνεσαι. Η ανταμοιβή για όλα αυτά θα είναι βασιλική.
Μόνο με τον τρόπο αυτό η Ελλάδα θα γίνει ανταγωνιστικότερη. Οι μεγάλες Ελληνικές επιχειρήσεις θα παράγουν φθηνότερα προϊόντα, που θα είναι περιζήτητα στις παγκόσμιες αγορές. Και θα φέρνουν στην Ελλάδα συνάλλαγμα. Δεν είσαι σίγουρος ότι έτσι θα γίνει, γιατί δεν ξέρεις αν οι επιχειρήσεις είναι Ελληνικών συμφερόντων πια. Ούτε βέβαια πρόκειται να συμμετέχεις στα κέρδη. Όμως θα έχεις βάλει το λιθαράκι σου στην επίτευξη του ιερού σκοπού της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας. Δεν ξέρεις ακριβώς γιατί, αλλά έτσι πρέπει να κάνεις. Είσαι βέβαιος ότι είναι βέβαιο αυτό.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

Συνέχεια

Βαθμολογία:

Άρθρα που μας έστειλαν / ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ / Γενικά / ΔΝΤ / Διαδίκτυο / Ευρώπη / Εκπαίδευση / Ελλάδα / Κρίση / Κοινωνία / ΜΜΕ / Μνημόνιο / Παιδεία / Πολιτική / Σχολείο / Σαν σήμερα

Μαθήματα Ελληνικής Ιστορίας.

Γράφει ο Γρηγόρης Ζωγραφάκης.
Η Ιστορία γράφεται με αίμα και γι’ αυτό το μελάνι είναι πολύ φτωχό για να τη περιγράψει πόσο μάλλον να τη παραχαράξει. Ας γυρίσουμε όμως λίγα χρόνια πίσω… Στο 1940…. Κι ας φανταστούμε κάτι διαφορετικό….
Μετά το τορπιλισμό του αντιτορπιλικού ΈΛΛΗ ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας τρέχει στη Ρώμη και το Βερολίνο. Υπογράφει με το Μουσολίνι και το Χίτλερ Μνημόνιο Μη Επίθεσης και σε αντάλλαγμα παραχωρεί κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Προσπαθεί να εξηγήσει την κίνηση του αυτή στον Ελληνικό λαό ως αναγκαία και «βάζει» τα ραδιόφωνα της εποχής (θα του ήταν εύκολο -δικτάτορας ήταν και μάλιστα αντιλήψεων, πολύ κοντά ιδεολογικά στην Ιταλία και τη Γερμανία) να πείσουν το λαό με το δίλλημα ή ειρήνη με επαχθείς όρους με την Ιταλία ή πόλεμος…
Και όταν ζόριζαν τα πράγματα (όταν ο Ιταλογερμανικός άξονας έχανε το πόλεμο ) να θυμόταν το κυρίαρχο λαό και τις εξουσίες του και να οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές ….
Κι όμως….. Ήταν μόνος όταν του επιδόθηκε το τελεσίγραφο… Και είπε το μεγαλειώδες εκείνο ΟΧΙ… Ενώ γνώριζε ότι βοήθεια δεν υπήρχε περίπτωση να λάβει (η μισή και πλέον Ευρώπη είχε καταληφθεί και η Αγγλία ήταν απομονωμένη)…
Γνώριζε ότι ο Ελληνικός Στρατός ήταν απροετοίμαστος ενώ ο Ιταλικός πάνοπλος πλησίαζε. Ήξερε ότι ήταν αδύνατο να νικήσει και όμως είπε ΟΧΙ…. Και αυτό το ΟΧΙ αντιπροσώπευε όλο τον ελληνικό λαό…
Πέρασαν 70 χρόνια από τότε και έχουν αλλάξει πάρα πολλά…. Οι ηγεσίες δεν ενώνουν… Ο λαός δεν έχει οδηγούς… Είμαστε η μοναδική περίπτωση παγκοσμίως ενός λαού που δεν έχασε τη δυνατότητα αλλά τη δυναμική του…. Η μοναδική περίπτωση που κατάφερε να διατηρεί τη μνήμη αλλά όχι τη συνείδηση…
Όταν ο Μεταξάς είπε ΟΧΙ όλα ήταν εναντίον του… Κι όμως ο ελληνικός στρατός όχι απλά απέκρουσε την ιταλική επίθεση αλλά και προήλασε νικηφόρα στην Αλβανία…
70 χρόνια μετά παραδοθήκαμε άνευ όρων…. Χωρίς να δώσουμε μάχη…. Χωρίς να παλέψουμε…Και είναι απλά μια οικονομική κρίση… Όχι ένας παγκόσμιος πόλεμος…
Μας αξίζει να γιορτάζουμε σήμερα…;
Το άρθρο μας το έστειλε με email το blog: «ΤΟ ΨΑΧΤΗΡΙ» και το αναδημοσιεύουμε. Συνέχεια

Βαθμολογία:

Άρθρα που μας έστειλαν / Αυτοδιοίκηση / ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ / Γενικά / ΔΝΤ / Διαδίκτυο / Ελλάδα / Κρίση / Κοινωνία / ΜΜΕ / Μνημόνιο / Πολιτική

Λαϊκή δυσαρέσκεια και οι Εκλογές του Νοεμβρίου.

Γράφει ο Γρηγόρης Ζωγραφάκης
Όλοι οι κομματικοί σχηματισμοί καλούν τους ψηφοφόρους τους να καταψηφίσουν τη κυβερνητική πολιτική δια μέσου των Εκλογών της τοπικής Αυτοδιοίκησης επιλέγοντας τους υποψηφίους που στηρίζουν οι ίδιοι. Το ζήτημα όμως δεν είναι να σταλεί απλά η λαϊκή δυσαρέσκεια στη Κυβέρνηση αλλά σε σύσσωμο το πολιτικό κόσμο. Γιατί αν καρπωθούν αυτή τη ψήφο τα κόμματα της Αντιπολίτευσης θα είναι σα να έχουμε συγχωρέσει το πολιτικό κόσμο για τις πράξεις αλλά και τις παραλείψεις. Οι εναλλακτικές που υπάρχουν είναι συγκεκριμένες αλλά μας τις δίνει το δημοκρατικό πολίτευμα όσο κι αν εντέχνως προσπαθούν να τις αποδομήσουν να τις διαστρεβλώσουν και να τις αποκρύψουν.
Η αποχή θα ήταν κάτι εύστοχο αν και μόνο αν ήταν καθολική. Από τη στιγμή που δεν πρόκειται να είναι καθολική θα είναι μια αποτυχημένη κίνηση καθώς θα απαξιωθεί και δε θα στείλει το μύνημα που πρέπει.
Ας θυμηθούμε τις ευρωεκλογές του 2007 που ενώ τα υψηλά ποσοστά αποχής ήταν «χαστούκι» στη τότε κυβερνητική πολιτική απαξιώθηκε εντέχνως από τα Μ.Μ.Ε.
Το άκυρο είναι εξ’ ορισμού άκυρο και δε προσμετράται. Επίσης θεωρείται εν δυνάμει ψήφος που θα «πήγαινε» κάπου αλλά για λόγους εκλογικής δεοντολογίας δεν μπορεί να καταμετρηθεί.
Ο ανεξάρτητος υποψήφιος είναι κάτι θεμιτό να ενσωματώσει την αντίδρασή μας αν και μόνο αν είναι πρόσωπο που μας εκφράζει και θα θέλαμε να τεθεί επικεφαλής της Περιφέρειας μας. Αν είναι πρόσωπο που δε θα το επιλέγαμε υπό κανονικές συνθήκες είναι κάλυτερο να μη τον ψηφίσουμε μόνο από αντίδραση γιατί κινδυνεύουμε να τον φορτωθούμε για μια τετραετία. Και από το να ψηφίσουμε κάποιον που ίσως μας κάνει είναι καλύτερη η αποχή.
Τέλος υπάρχει και η Λευκή Ψήφος. Ψήφος έγκυρη-καθώς αποτελεί πολιτική και όχι κομματική προτίμηση- αλλά που δεν προσμετράται-κάτι λογικό γιατί δε μπορεί να μείνει κενή η θέση του Περιφερειάρχη ή να μείνουν κενά 150+1 έδρανα στη Βουλή και να οδηγηθεί στην ακυβερνησία η χώρα σε περίπτωση πλειοψηφίας του Λευκού.
Επίσης ο ΚΑΝΕΝΑΣ των δημοσκοπήσεων εκφράζεται καλύτερα με το Λευκό βάσει των λόγων του ο κ. Βελισσάριου Κ. Καράκωστα Πρόεδρου Εφετών Δ.Δ. και το δημοσίευσε το περιοδικό Δίκη.
«6. Επειδή, από την αρχή της ελεύθερης και ανόθευτης εκδήλωσης της λαϊκής θέλησης, ως έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 52 Σ προκύπτει ότι το εκλογικό σώμα πρέπει πάντοτε να έχει τη δυνατότητα και την ευχέρεια επιλογής ενός κόμματος, συνδυασμού η υποψηφίου που μετέχει νόμιμα στις εκλογές (ΣτΕ 4107/1987). Από την ίδια αρχή συνάγεται περαιτέρω ότι το εκλογικό σώμα, στο πλαίσιο της υποχρεωτικής άσκησης του εκλογικού του δικαιώματος, είτε η υποχωρητικότητα προβλέπεται από το Σύνταγμα είτε επιβάλλεται από το νόμο, πρέπει να έχει και τη δυνατότητα αποδοκιμασίας όλων των κατερχομένων στις εκλογές υποψηφίων, γιατί αποτελεί και αυτή μορφή εκδήλωσης της λαϊκής κυριαρχίας (πρβλ. ΑΕΔ 55/1989). Δεδομένου δε ότι μόνο με τη λευκή ψήφο εκφράζεται γνήσια η βούληση του εκλογέα να αποδοκιμάσει όλους του υποψηφίους, πρέπει να γίνει δεκτό ότι από το άρθρο 52 του Συντάγματος που κατοχυρώνει την ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, απορρέει και η υποχρέωση παροχής στον εκλογέα της δυνατότητας να εκφράσει τη βούλησή του αυτή με τη ρίψη στην κάλπη λευκού ψηφοδελτίου.»
Για τους παραπάνω λόγους διαφαίνεται ότι η μόνη επιλογή που μπορεί να εκφράσει καλύτερα τη Λαική δυσσαρέσκει είναι η λευκή ψήφος. Με σύνθημα λοιπόν «Ψηφίζω Λευκό για να τους Μαυρίσω» μετέχουμε στο Κίνημα του Λευκού στη προσπάθεια να στείλουμε το ορθό μήνυμα στο πολιτικό σκηνικό αλλά και να το ταρακουνήσουμε.
Το άρθρο μας το έστειλε με email το blog: «ΤΟ ΨΑΧΤΗΡΙ» και το αναδημοσιεύουμε. Συνέχεια

Βαθμολογία: