Άρθρα που διαβάσαμε / Ασφαλιστικό / ΔΝΤ / Διαδίκτυο / Ελλάδα / Κρίση / Κοινωνία / ΜΜΕ / Μνημόνιο / Ντοκουμέντα / Πολιτική / Σκάνδαλα

Ραντεβού στους δρόμους …

Στη διάρκεια της χτεσινής πορείας –και ενώ η πλατεία Συντάγματος είχε μετατραπεί σε πεδίο μάχης- ένας κύριος γύρω στα 60 είχε κολλήσει δίπλα στη διμοιρία των ΜΑΤ που ήταν στην αρχή της Ερμού και δεν ήξερε τι έλεγε – ή μάλλον, ήξερε πολύ καλά τι έλεγε.

Ο κύριος ήταν οργισμένος και καλούσε τους άνδρες των ΜΑΤ να φύγουν, λέγοντάς τους πως προστατεύουν τη χούντα, πως θα έπρεπε να ντρέπονται που χτυπάνε ανθρώπους που θα μπορούσαν να είναι γονείς τους, πως είναι κι αυτοί –οι αστυνομικοί- εργαζόμενοι, πως πληρώνονται με τα δικά μας χρήματα, και άλλα πολλά.

Οι άνδρες των ΜΑΤ δεν αντιδρούσαν. Κάποια στιγμή, ο άνδρας των ΜΑΤ που ήταν ακριβώς δίπλα του γύρισε και του είπε «έχετε δίκιο».

Η χτεσινή πορεία δεν έπρεπε να φτάσει στη Βουλή. Και ουσιαστικά το μεγαλύτερο μέρος της δεν έφτασε ποτέ στη Βουλή. Τα χημικά που έπεσαν στο σώμα της πορείας ανάγκασαν τους ανθρώπους να σκορπίσουν στους γύρω δρόμους. Λογικό, τα χημικά δεν αντέχονται.

Όσοι ήταν στη χτεσινή πορεία θα παρατήρησαν πως οι διαδηλωτές δεν έφευγαν. Προσπαθούσαν να βρουν ένα σημείο για να προφυλαχτούν από τα χημικά αλλά δεν έφευγαν.

Στην οδό Βουλής –όπου κατέφυγα για να σταματήσω το κλάμα και να πάρω μια ανάσα-, ήταν μαζεμένος πολύς κόσμος. Κάποια στιγμή, γυρνώ σε 4 νεαρούς που ήταν δίπλα μου και τους λέω «ήταν μια ακόμα καραμπινάτη προβοκάτσια» – εννοώ τα «επεισόδια» στην πλατεία Συντάγματος. Οι νεαροί με κοιτάνε με άδειο βλέμμα –σαν να μην έχω μιλήσει- και τότε συνειδητοποιώ το προφανές: είναι ασφαλίτες.

[Ασφαλίτες]

Οι ασφαλίτες στη χτεσινή πορεία ήταν εκατοντάδες. Ντυμένοι σαν αντιεξουσιαστές, σαν απλοί καθημερινοί άνθρωποι, σαν αθώα κοριτσόπουλα –υπήρχαν και γυναίκες- κατάφεραν να πετύχουν τον στόχο της Αστυνομίας (και της κυβέρνησης) που ήταν να διαλυθεί η πορεία και να μην φτάσει ποτέ στη Βουλή.

[Ασφαλίτες1]

Πάντα υπήρχαν ασφαλίτες. Το θέμα είναι γιατί υπήρχαν τόσες εκατοντάδες ασφαλίτες σε μια εργατική διαδήλωση. Η απάντηση είναι πως το σύστημα ζορίζεται και τα δίνει όλα για να επιβιώσει.

[Ασφαλίτες2]

Το πρόβλημα για τους ασφαλίτες είναι πως τους πήραν χαμπάρι όλοι –ακόμα και τα γερόντια-, τους φωτογράφιζαν και οι φωτογραφίες τους είναι τώρα σε όλο το διαδίκτυο. Υποθέτω πως κάποιοι απ’ αυτούς θα υποφέρουν το επόμενο διάστημα. Ας πρόσεχαν – η επιλογή επαγγέλματος και συμπεριφοράς βαρύνει τον καθένα από εμάς και ο καθένας μας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του. Δεν σε υποχρεώνει κανείς να γίνεις τραμπούκος, ρουφιάνος και εχθρός του λαού – μόνοι τους το επέλεξαν. Αν κάποιοι απ’ αυτούς έχουν μετανιώσει, ας βγουν, ας ζητήσουν συγγνώμη και ας παραιτηθούν. Μπάτσος σε εποχή χούντας είναι επικίνδυνο επάγγελμα.

[Χατζηδάκης] Την ώρα της διαδήλωσης, ο βουλευτής –και πρώην υπουργός- Κωστής Χατζηδάκης αποφασίζει να βγει χαρωπός από τη Βουλή και να διασχίσει το δρόμο, και δέχεται επίθεση όχι από «αναρχικούς» και «κουκουλοφόρους» -όπως θα ήταν βολικό- αλλά από ανθρώπους κάποιας ηλικίας.

Στις επιθέσεις που έχουν γίνει στους δρόμους της Αθήνας σε διάφορους πολιτικούς τον τελευταίο χρόνο, παρατηρούμε πως οι επιθέσεις γίνονται μάλλον από αυτούς που τους ψήφισαν. Δηλαδή, τους επιτίθενται οι πελάτες τους. Λένε πως ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.

Αναρωτιέμαι πόσο έξυπνος είναι ένας πολιτικός που αποφασίζει να κάνει σουλάτσο στην πλατεία Συντάγματος την ώρα μιας τεράστιας διαδήλωσης που γίνεται την επόμενη ημέρα της ψήφισης του πλέον αντεργατικού νομοσχεδίου που ψηφίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Χωρίς πολλή σκέψη, καταλήγω στο συμπέρασμα πως δεν είναι καθόλου έξυπνος – είναι εντελώς βλάκας.

Κάποιοι πολιτικοί ξεγελιούνται επειδή μιλάνε από τα τηλεπαράθυρα του Mega και νομίζουν πως οι πολίτες τους χειροκροτάνε και τους αποθεώνουν από τα σπίτια τους. Στην πραγματικότητα, είναι ασφαλείς μόνο στο στούντιο του Mega ή όταν τους προστατεύουν οι μπράβοι τους. Το ίδιο ισχύει, βέβαια, και για τους τηλεδημοσιογράφους και τα αφεντικά τους. Προσπαθώ να φανταστώ ποια θα ήταν η τύχη της Όλγας Τρέμη και του Μπόμπολα, αν αποφάσιζαν να κατεβούν μια βολτίτσα μόνοι τους στη χτεσινή διαδήλωση – θα περνούσαν πάρα πολύ ωραία.

Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος και η πολιτική τηλεδημοσιογραφία καταδικάζουν τις φάπες που έφαγε ο Κωστής Χατζηδάκης. Δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιος λογικός και υγιής άνθρωπος που να χαίρεται, όταν βλέπει έναν άνθρωπο να δέχεται επίθεση. Βέβαια, βία δεν είναι μόνο οι φάπες στον κ. Χατζηδάκη – βία δεν είναι μόνο το ξύλο ή ο πόλεμος. Βία είναι το να οδηγείς με την πολιτική σου σε εξαθλίωση μεγάλο μέρος των πολιτών μιας χώρας. Βία είναι να έχεις φάει τα χρήματα που προορίζονταν για τη δημιουργία εθνικών οδών και δρόμων, με αποτέλεσμα να σκοτώνονται χιλιάδες άνθρωποι στην άσφαλτο. Βία είναι να οδηγείς ανθρώπους σε αυτοκτονία, επειδή δεν έχουν να πληρώσουν τα χρέη τους (αλήθεια, τους μετράει κανείς;). Βία είναι να αδιαφορείς για τα εξαθλιωμένα πρεζόνια, με αποτέλεσμα αυτά να επιτίθενται άγρια σε ανήμπορους ηλικιωμένους για να βρουν χρήματα να πάρουν τη δόση τους. Γενικά, το θέμα «βία» είναι ένα τεράστιο θέμα και όσοι το προσεγγίζουν με φράσεις όπως «καταδικάζω τη βία» ή «είμαι εναντίον της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται» είναι μάλλον αφελείς και ανιστόρητοι.

Μια από τις πιο βίαιες επιθέσεις των τελευταίων ετών στη χώρα μας ήταν η φράση του Θόδωρου Πάγκαλου «Μαζί τα φάγαμε τα λεφτά». Αφού τα λεφτά τα φάγαμε μαζί, αυτό σημαίνει πως ό,τι βλέπουμε γύρω μας-σπίτια, καταστήματα, αυτοκίνητα, κότερα κλπ- είναι αποτέλεσμα κλοπής και όχι τίμιας εργασίας. Άρα, αφού είναι κλοπιμαία, δεν υπάρχει λόγος να τα σεβαστεί κάποιος – μπορεί να τα κάψει, να τα ανατινάξει και να σκοτώσει τους ιδιοκτήτες τους. Και ποιος «δικαιούται» να το κάνει αυτό, αφού τα «φάγαμε μαζί»; Μα αυτός που δεν έχει τίποτε από όλα αυτά – αυτός που δεν «έφαγε». (Αυτό αφιερωμένο σε όσους αθώους απορούν για το πώς γεννιέται η βία.) [Μπάρμπας]

Στη χτεσινή πορεία είδα μέγα πλήθος. Είδα αποφασιστικότητα, απελπισία και μίσος – ταξικό μίσος. Επίσης, είδα αλληλεγγύη ανάμεσα στους διαδηλωτές – οι διαδηλωτές δεν άφηναν τους άλλους διαδηλωτές να πέσουν στα χέρια της Αστυνομίας, αλλά προσπαθούσαν να αποτρέψουν το ξύλο ή τη σύλληψή τους. Η λέξη «χούντα» ακούστηκε από χιλιάδες στόματα – μικρών και μεγάλων. Δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν – η τεράστια αποχή από τις εκλογές είχε στείλει το μήνυμα.

Οδεύουμε προς την τελική σύγκρουση; Επίκειται ανατροπή; Τι να πω; Το μόνο που ξέρω είναι πως όλα θα παιχτούν στον δρόμο – πάντα έτσι ήταν. Θα τα πούμε στο δρόμο. Με ψυχή βαθιά. Συνέχεια

Βαθμολογία:

Άρθρα που διαβάσαμε / Ασφαλιστικό / Αυτοδιοίκηση / ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ / Γενικά / ΔΝΤ / Διαδίκτυο / Ελλάδα / Κρίση / Κοινωνία / ΜΜΕ / Μνημόνιο / Ντοκουμέντα / Προκλήσεις / Πολιτική / Σκάνδαλα / Τράπεζα

Υπάρχει ελικοδρόμιο στο καστρί;

Δεν τιμώρησες κανένα από τα καθάρματα που λεηλάτησαν το δημόσιο χρήμα.

Εξακολουθείς ν ανέχεσαι την ανομία.

Δίνεις 20.000 ευρώ σε golden boys που θα έπρεπε να είναι φυλακή, γιατί έβαλαν τις υπογραφές τους σε σκοτεινές συμβάσεις.

Προσέλαβες στην ΕΡΤ τους ημέτερους, γράφοντας στα παλιά σου τα παπούτσια την ανοιχτή διακυβέρνηση, τη διαύγεια κι όλες τις σχετικές παπαριές.

Εξακολουθείς να νταλαβερίζεσαι με τους νταβατζήδες των ΜΜΕ, στους οποίους δεν τολμάς να εφαρμόσεις τους νόμους, είτε πρόκειται για μαύρα τιμολόγια, είτε για τη φορόλογηση των διαφημίσεων.

Ανέχεσαι τις προκλητικές προσλήψεις και σπατάλες των υπουργών σου.

Ανέχεσαι τις ανοησίες του Πάγκαλου.

Φιλοξενείς στο Μαξίμου τον τυχοδιώκτη Ρουμπινί που εξευτελίζει τη χώρα σου.

Ανέχεσαι να κοροιδεύουν μια χώρα ολόκληρη ο Χριστοφοράκος κι ο Καραβέλας.

Ανέχεσαι να φοροδιαφεύγουν τα καθάρματα.

Και το πιο δολοφονικό απ΄ όλα: αντί να τιμωρήσεις τον κωλοπαιδισμό συγκεκριμένων Δημοσίων υπαλλήλων και εργατοπατέρων που παντελονιάζουν ένα σκασμό λεφτά-όπως κάποιοι από τους εργατοπατέρες της ΔΕΗ-έρχεσαι να εξαθλιώσεις τον απλό εργαζόμενο.

Τον αναγκάζεις να δουλέψει 1 χρόνο δίχως να πάρει μία.

Επιτρέπεις να τον νοικιάσουν για 3 χρόνια.

Να τον απολύσουν δίχως αποζημίωση.

Την ίδια ώρα σπρώχνεις κι άλλο χρήμα σε ασυνείδητους τραπεζίτες που μοίραζαν αλόγιστα εκατομμύρια ευρώ δάνεια σε σαπάκια ΜΜΕ-κωλόχαρτα εφημερίδες που σε λίγο θα είναι απλά πατσαβούρια που οι νέοι άνθρωποι θα ντρέπονται να τις πιάσουν στα χέρια τους.

Αναγκάζεις τους φορολογούμενους πολίτες να πληρώνουν τους λογαριασμούς τηλεφώνων των εφημερίδων.

Αναγκάζεις τους πολίτες να πληρώνουν τις γελοίες παραγωγές της κρατικής τηλεόρασης.

Τα κάνεις όλα αυτά και απαιτείς από τους εργαζόμενους να ζήσουν με 740 ευρώ το μήνα.

Ερώτηση:

– Υπάρχει ελικοδρόμιο στο Καστρί;

Πηγή: kourdistoportocali Συνέχεια

Βαθμολογία:

Άρθρα που διαβάσαμε / Ασφαλιστικό / Γενικά / ΔΝΤ / Ελλάδα / Κοινωνία / ΜΜΕ / Μνημόνιο / Ντοκουμέντα / Πολιτική

“Όσο μπορείς, μην την εξευτελίσεις…”

«Κι αν δεν μπορείς να κάνεις την πολιτική, όπως το θέλεις. Τούτο προσπάθησε, όσο μπορείς, μην την εξευτελίσεις…».

Παραφράζοντας τον Καβάφη, ο βουλευτής Βαγγέλης Παπαχρήστος ήρθε στη Βουλή, για να καταψηφίσει το επείγον νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών, μια απόφαση που τον οδήγησε να βρεθεί από τον Γιώργο Παπανδρέου εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

«Είχε ορκιστεί στην οικογένειά του ότι θα πει ”όχι” στο πολυνομοσχέδιο και έτσι δεν μπορούσε να κάνει τίποτα διαφορετικό…» είπε ο υφυπουργός Αθλητισμού Χρήστος Αηδόνης, ο οποίος μέχρι και την τελευταία στιγμή προσπαθούσε να πείσει τον Πρεβεζάνο βουλευτή να μην καταψηφίσει.

«Εγώ το ξέρω εδώ και μερικές μέρες. Έχω δοκιμάσει τα πάντα να τον μεταπείσω. Σήμερα ήπια τρία χάπια για το στομάχι μου, αλλά έχουν δίκιο όσοι μιλάνε για ηπειρώτικα κεφάλια» συνέχισε να λέει με παράπονο ο υφυπουργός.

«Κύριε Παπαχρήστο, θα βγείτε σε κανένα κανάλι;» τον ρώτησε ένας τηλεοπτικός συντάκτης.

«Με είχατε καλέσει και χθες και μου λέτε αν θα βγω και σήμερα;» του απάντησε ο βουλευτής, κοιτάζοντάς τον με τρόπο απαξιωτικό για το όψιμο ενδιαφέρον.

Ήταν λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωση του Φίλιππου Πετσάλνικου ότι ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ τίθεται εκτός Κ.Ο..

Ο Βαγγέλης Παπαχρήστος έπινε, ωστόσο, ήρεμος το καφεδάκι του και απολάμβανε το τσιγαράκι του. Ακόμα κι όταν στην οθόνη του κινητού εμφανίστηκε η φωτογραφία της όμορφης συζύγου και της πανέμορφης κόρης, συνέχισε την κουβέντα του.

«Το ξέρουν οι δικοί μου άνθρωποι. Τους είχα ενημερώσει. Ήταν πολιτική απόφαση. Ένα χρόνο τώρα διαβάζω μέχρι τις έξι το πρωί. Βγήκαν τα μάτια μου. Δεν ήρθα ξαφνικά εδώ και είπα θα πιω ένα καφέ και θα πάω μέσα να καταψηφίσω. Ξέρω τι έκανα συνειδητά, το ήξεραν και στο ΠΑΣΟΚ» διευκρίνισε ο ανεξάρτητος βουλευτής.

«Κάνε ό,τι σου πει η καρδιά σου» μάθαμε ότι του είχε πει η γοητευτική σύζυγός του.

Αυτό έκανε και κείνος και ας είναι προσωπικός φίλος του Γιώργου Παπανδρέου.

Δ. Κ.

Πηγή: kourdistoportocali Συνέχεια

Βαθμολογία: