Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

→ Γράφει ο Vag ←

Είναι κακό λοιπόν να γίνονται μεταρρυθμίσεις;

Ασφαλώς και πρέπει να γίνονται μεταρρυθμίσεις.

Αλλά ΟΧΙ με τέτοια συχνότητα και ΟΧΙ με τέτοιες προϋποθέσεις.

Δεν είναι δυνατόν κάθε 2-3 χρόνια να κάνει ο κάθε υπουργός και από μια “μεταρρύθμιση”. Δεν είναι “μόδα”, ούτε είναι όπως ένα κινητό που πάλιωσε και πρέπει να το πετάξουμε για να πάρουμε ένα νεότερο που, πολλές φορές δεν είναι πάντα καλύτερο από το προηγούμενο που είχαμε.

Και επίσης, προσέξτε, όταν μιλάμε για μεταρρύθμιση εννοούμε ότι θα πρέπει να ΑΝΑΚΑΘΟΡΙΣΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ το τι περιμένουμε να μάθει ένας μαθητής (ή φοιτητής) σε κάθε βαθμίδα. Εννοώ δηλ. ότι ΔΕΝ έχει κανένα νόημα να κάνει κανείς “μεταρρύθμιση” στην τελευταία τάξη του Λυκείου για το πώς θα εισάγεται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Γι αυτό και (αν προσέξατε) έχω τα εισαγωγικά στη λέξη μεταρρύθμιση. Αυτό είναι κάτι που δεν το λέω μόνο εγώ αλλά και οι περισσότεροι συνάδελφοί μου σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.

Από την άλλη, για να γίνει πράξη μια πραγματική μεταρρύθμιση θα πρέπει, αφενός να “ξεκινήσει” από την χαμηλότερη βαθμίδα και σταδιακά να ολοκληρωθεί σε βάθος χρόνου. Όχι σε μια … τετραετία! Θα πρέπει να περιμένουμε για να δούμε αποτελέσματα. Αυτό είναι κάτι που γίνεται σε όλες τις χώρες του κόσμου που πραγματικά προσπαθούν για την αναβάθμιση της παρεχόμενης παιδείας στους πολίτες τους. Παράλληλα βέβαια δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι αυτοί που θα παλέψουν για να πετύχει η μεταρρύθμιση δεν είναι άλλοι παρά οι “μάχιμοι εκπαιδευτικοί” όλων των βαθμίδων. Κάτι που, με λύπη το λέω, το έχουν ξεχάσει όλοι σχεδόν οι υπουργοί παιδείας, αλλά και άλλοι που είναι ιεραρχικά πιο κάτω. Αυτό που γίνεται όλα αυτά τα χρόνια στη χώρα μας είναι μια “προχειρότητα”, μια βιαστική κίνηση για να αλλάξει, όχι το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά το “εξεταστικό μέρος” του συστήματος. Δεν είναι μεταρρύθμιση όμως αυτό.

Θα μου πει κάποιος …. μα καλά αφού υπάρχουν και διακομματική επιτροπή για την παιδεία και γίνεται (τώρα τελευταία) και δημόσια διαβούλευση για την παιδεία. Δεν είναι αρκετά αυτά; ΟΧΙ … και εξηγούμαι.

Τι είναι η διακομματική επιτροπή; Ποια είναι τα μέλη; Πόσα από τα μέλη είναι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί; Πότε συνεδρίασαν τελευταία φορά; Και ΑΝ κατέληξε σε ένα πραγματικά καλό και ολοκληρωμένο σχέδιο κατάφερε να πείσει τον εκάστοτε υπουργό; Γιατί έχουμε τόσα χρόνια (από την εποχή μου μέχρι σήμερα) αυτά τα προσωρινά ημίμετρα; Γιατί, πολύ απλά, ΔΕΝ θέλει κανείς να δει από κοντά το πρόβλημα. Θέλει απλά να “κάνει κάτι” να το ονομάσει “μεταρρύθμιση” και στις επόμενες εκλογές … βλέπουμε. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΕΤΣΙ. Η παιδεία αφορά τα παιδιά μας. Αφορά το ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ενός λαού. Το θέλουμε το μέλλον ή μας ενδιαφέρει μόνο το σήμερα; Τα πράγματα, όπως είπα (έγραψα) και στην αρχή είναι πολύ απλά. Πραγματικά πολύ απλά.

Και τι έγινε με τη δημόσια διαβούλευση; Πιστεύει κανείς ότι λήφθηκαν υπόψη τα όσα γράφτηκαν σ’ αυτή; Επειδή συμμετείχα σ’ αυτή με αρκετό ενδιαφέρον θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτά που διαπίστωσα. Κατ αρχήν υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον. Και από εκπαιδευτικούς και από άλλες κοινωνικές ομάδες, ακόμα και από εταιρείες. Οι τελευταίες με το δικό τους τρόπο θέλησαν να πουν τις προτάσεις τους και να συνεισφέρουν ακόμα και αφιλοκερδώς για ηλεκτρονικές υπηρεσίες (κυρίως). Το τελευταίο διάστημα της διαβούλευσης παρατήρησα μια “απογοήτευση” των συμμετεχόντων γιατί υποψιάστηκαν ότι η διαβούλευση εξελισσόταν σε Forum για ανταλλαγή απόψεων μεταξύ μας και ότι κανένας “υπεύθυνος” δεν θα μελετούσε πραγματικά όλες τις απόψεις. Και αν κρίνω από το σημερινό νομοσχέδιο και από αυτά που διατυπώνονταν στη διαβούλευση υπάρχουν πολύ μακρινές αποστάσεις. Δεν μπορώ όμως να κρίνω κάτι το οποίο ακόμα δεν ξεκίνησε. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ΔΕΝ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΟΒΑΡΑ ΥΠΟΨΙΝ ούτε ο μαχόμενος εκπαιδευτικός, ούτε οι “απαιτήσεις” των μαθητών αλλά ούτε και οι ιδιαιτερότητες του κάθε σχολείου. Θα αναφερθώ πάλι αργότερα στην “τρέχουσα μεταρρύθμιση”.

… (πλοηγηθείτε στο κείμενο με τη βοήθεια της παρακάτω σελιδοποίησης) …

5 thoughts on “Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

  1. Όλα όσα γράφεις μου θυμίζουν τη δική μου πορεία από μαθητής έως το ΑΠΘ (Φυσικός). Είμαι του 1961 (178 ΕΣΣΟ) και σου παραθέτω μία σχετικά πρόσφατη επιστολή μου προς την υπουργό παιδείας.

    ΠΑΥΛΟΣ Γ. ΚΑΝΙΜΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 65 – 691 00 ΚΟΜΟΤΗΝΗ
    Τηλ.. – fax 2 5 3 1 – 0 2 3 1 4 7 Κινητό 6 9 3 2 – 7 2 1 6 1 6 e-mail: info[@]kanimas.gr
    ______
    Κομοτηνή, 1 Δεκεμβρίου 2009

    Προς
    Υπουργό Παιδείας
    Αθήνα

    Κοινοποίηση α) Σε γονείς που γνωρίζω
    β) Σε έντυπο τύπο

    Κυρία Υπουργέ,
    Είμαι πατέρας παιδιών που φοιτούν σε Δημοτικό Σχολείο και έχω να κάνω μερικές παρατηρήσεις σχετικά με την κατάσταση που βλέπω ότι επικρατεί στα σχολεία.

    Είναι ελάχιστες οι εβδομάδες της σχολικής χρονιάς που γίνονται μαθήματα και τις πέντε ημέρες και μερικοί από τους λόγους για τους οποίους συμβαίνει αυτό το φαινόμενο είναι:
    • Σχολικοί περίπατοι. Είναι γνωστό ότι προβλέπεται ένας αριθμός από σχολικούς περιπάτους, και αυτό είναι αναγκαίο και σεβαστό αλλά είναι παράλογο όταν διοργανώνεται μόνο και μόνο για να γίνουν, ασχέτως του αν το επιτρέπει ή όχι ο καιρός.
    • Επιμορφωτικά σεμινάρια των διδασκόντων. Συμφωνώ ότι πρέπει να γίνονται αλλά όχι εις βάρος των μαθημάτων. Ο καλύτερος χρόνος για αυτά είναι το καλοκαίρι. Άλλοι εργαζόμενοι (π.χ. τράπεζες) ενημερώνονται τα Σαββατοκύριακα.
    • Εκλογές των διδασκόντων. Βρίσκω τελείως παράλογο το να ασκούν τα συνδικαλιστικά τους δικαιώματα σε ώρες μαθημάτων με αποτέλεσμα το κλείσιμο των σχολείων. Αυτό δεν συμβαίνει σε κανένα άλλο κλάδο είτε του δημοσίου είτε του ιδιωτικού τομέα.
    • Εκλογές των μαθητών. Ομοίως να γίνονται πριν ή μετά το μάθημα.
    • 31 Ιανουαρίου (ημέρα των Τριών Ιεραρχών). Θα μπορούσε να γίνει μία σύντομη ομιλία και στη συνέχεια το μάθημα κανονικά. Άλλωστε είναι δυνατόν όλοι οι μαθητές να μην είναι Χριστιανοί, σύμφωνα με την ανεξιθρησκία του Συντάγματός μας.
    • Του Αγίου Πνεύματος. Θα μπορούσε να γίνει ένας σύντομος εκκλησιασμός όσων θέλουν και στη συνέχεια το μάθημα κανονικά.
    • Εθνικές και τοπικές εορτές. Πρέπει επιτέλους να τελειώνει ο θεσμός των σχολικών παρελάσεων γιατί δεν εξυπηρετεί σε τίποτα. Όπως γνωρίζετε είναι ελάχιστοι οι μαθητές που τουλάχιστον γνωρίζουν τι εορτάζουμε. Συμφωνώ ότι πρέπει να τους το μάθουν, αλλά οι παρελάσεις και το χάσιμο των μαθημάτων είναι κατά τη γνώμη μου περιττό.
    • Ημιαργίες. Δεν το βρίσκω σωστό το να διπλασιάζονται οι ήδη υπερβολικές μας αργίες με το να υπάρχει ημιαργία τις παραμονές των αργιών, αντί να γίνεται το μάθημα κανονικά.

    Αναλογίσθηκε άραγε κανένας το πόσα έξοδα κάνει μία οικογένεια, είτε με μισθωτούς είτε με συγγενείς (γιατί και οι συγγενείς απαιτούν έξοδα), για να φυλάξει και να απασχολήσει τα παιδιά, όταν δεν έχουν σχολείο; Και όλα αυτά μόνον όσον αφορά τις αργίες, γιατί για το παρεχόμενο επίπεδο σπουδών και την «αναγκαιότητα» ύπαρξης των φροντιστηρίων επιφυλάσσομαι να κάνω παρατηρήσεις όταν τα παιδιά μου θα μεγαλώσουν και θα έχω δικιά μου αντίληψη για το θέμα.

    Το καλύτερο από όλα τα συστήματα θα μπορούσε να βγει εάν αντιγράψουμε τα συστήματα των προηγμένων χωρών, αντί να συνεχίζουμε και σ’ αυτό τον τομέα την «Ελληνική πρωτοτυπία». Άλλωστε εσείς, η οποία διατελέσατε και επίτροπος της Ελλάδας στο Ευρωκοινοβούλιο, θα πρέπει να γνωρίζετε καλύτερα από όλους μας για τα εκπαιδευτικά συστήματα των υπολοίπων εταίρων μας. Και δεν πρέπει να μας διαφεύγει ποτέ το ότι ετοιμάζουμε τους αυριανούς ανταγωνιστές των εταίρων μας.

    Με τιμή
    Παύλος Κανιμάς

  2. Παράθεμα: Η εκπαίδευση εντός και εκτός σχολικής τάξης. « ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  3. «Οι σημερινές συνθήκες είναι ίσως πιο δύσκολες ακόμα και από το 1940 παρότι δεν μας βομβαρδίζουν αεροπλάνα και δεν είμαστε σε εμφανή (οπτικά) πόλεμο.» Aυτό που λέτε εδώ είναι απολύτως ορθό. Ομως δεν χωνεύεται και δικαίως… διότι δεν το χωρά ο νους του ανθρώπου. Αλλά πρέπει να το ‘χουμε κατα νου σε ότι κάνουμε δημοσίως. Πχ Η Αννα η Μπίλντεμπεργκ είναι ο εχθρός σ’ αυτόν τον πόλεμο, ειδικώς για τους εκπαιδευτικούς, ως παρακρατική σιωνίστρια με φέσι. Σκοπός της ο αφελληνσμός και εξουδετέρωση της ελληνικής νεολαίας ως παράγοντα εν δυνάμει αντίστασης στην εξουσία των τοκογλύφων εντολοδόχων της. Δεν έχει νόημα να απευθύνεται κανείς σ’ αυτην διότι αποτελεί έμμεση ομολογία ότι πετυχαίνει τον στόχο της καθυπόταξης των δασκάλων (με την ευρεία έννοια) των παιδιών μας στα σχέδιά τους. Αλλους ανθρώπους συναδέλφους σας ικανούς να αναλάβουν τα καθήκοντά της, ή μέρος αυτών, καλύτερα να ψάχνεστε να βρείτε. Πως ? Μα με το έτσι θέλω, όπως μας τους φορεσαν στο σβέρκο. Και πως αναδεικνύονται οι ηγετικές προσωπικότητες. Από τον αγώνα να γινεται ακριβως το αντίθετο απ΄ότι εντέλεται η πρακτώρικη ηγεσία του υπουργείου, το εκπαιδευτικό, το ΕΛΙΑΜΕΠ κλπ.

      • Συμφωνώ απολύτως μαζύ σας. Τα κόμματα είναι φυτώρια ποινικών20τόσα χρόνια τώρα. Ειδικά οι συνδικαλήτες των κομμάτων κατέχουν τις νευραλγικές εκείνες θέσεις που επιτρέπουν τις αρπαχτες σε κάθε δημόσια υπηρεσία. Εχουν πάντα τη γνώση και τον έλεγχο της ρεμούλας εμποδιζοντας με τη διαφθορά κάθε άλλη μορφή ελέγχου και την ενάσκηση διοίκησης . Μέσα από τον συνδικαλισμό κυρίως είναι που διεφθάρει η αριστερά και σφυρίζουν αδιάφορα τώρα στην καταστροφή μας. Θα δούμε και θα μάθουμε ακόμα σημεία και τέρατα. Καλά να είμαστε…

Σχολιάστε εδώ:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.